Dag 1: vrijdag 10 juli

Schiphol

Donderdag 9 juli alle laatste spullen ingepakt in de koffers en alles klaargezet voor vertrek midden in de nacht. We proberen nog een paar uur te slapen maar dat valt niet mee als het moet en als je weet dat de wekker alweer om 2:30 in de nacht afgaat.

Na slechts een paar uur met de ogen dicht te hebben gelegen eruit gestapt na het afgaan van de wekker. Omdat je weet dat je aan een paar leuke weken gaat beginnen helpt de adrenaline ook om je door al die reisuren te leiden.

Om 3 uur in de nacht stappen we in de auto met de koffers en papieren, op weg naar Schiphol. Het schiet lekker op, want om dit uur van de nacht is er geen hond op de weg, en al na 1,5 uur zijn we op de parkeerplaats P3 (lang parkeren) van Schiphol aangekomen.

Met een shuttlebusje worden we afgezet bij de ingang van de terminal en daar checken we vervolgens in. Volgens de dame die ons helpt hoeven we de bagage er echt pas in San Jose in Costa Rica uit te halen en wordt overal automatisch de bagage doorgestuurd. We vragen toch even voor de zekerheid of dat echt wel zo is, omdat ik had gelezen dat je bij Miami zelf de bagage moet ophalen en weer opnieuw afgeven. Maar goed, misschien is dat veranderd? Ze weet het pertinent zeker!

dag01 01

Vertrek vanaf schiphol, en vanuit het vliegtuig nog even een laatste blik op Nederland

Redelijk op tijd vertrekken we met onze vlucht van 07:15 uur naar Heathrow in Londen. Daar hebben we dan zo’n 2:15 uur de tijd om over te stappen. Dat moet toch lukken denk ik.

Heathrow – Londen

1 uur en 15 minuten later landen we op Heathrow en stappen we uit het vliegtuig. We moeten ons daarna verplaatsen naar een andere terminal die te bereiken is met bussen waarbij we deels onder het vliegveld door rijden. Vergeleken met Schiphol doet het hier allemaal wat oubollig aan en is het niet echt aangepast aan de huidige eisen zo te zien. Dat doen ze bij Schiphol toch een stuk beter en moderner. Met de koffers hoeven we niets te doen, alleen de handbagage wordt telkens gecontroleerd.

dag01 02

Aankomst op Heathrow, in de pendelbus tussen de terminals en eten in het vliegtuig op weg naar Miami

Om 09:45 (10:45 onze tijd) vertrekken we zonder veel vertraging naar Miami, onze volgende overstap naar Costa Rica. Deze vlucht duurt zo’n 10 uur. Wat ik vervelend vind, is dat het zo koud is in die vliegtuigen. Ik verbaas mij erover dat sommige mensen mutsen op hebben bij het instappen, overdreven vind ik dat. Later begrijp ik dat: er gaat continu een koude luchtstroom over de hoofden heen, waar je niets aan kunt doen. Voor iemand zoals ik met een kale kop, is dat niet prettig, urenlang achterelkaar. Daarnaast mis ik mijn fleecetrui, ik moet het maar doen met een dekentje dat klaarligt op de stoel. Op de terugweg zorg ik voor een petje en een dik vest dat weet ik zeker! Rond een uur of 12 (Amerikaanse tijd) hebben we nog een maaltijd aan boord van het vliegtuig. We kiezen pasta en ik moet zeggen: het valt nog mee ook, best te eten.

Miami Airport

Zo rond 14:15 Amerikaanse tijd landen we op Miami airport. Hier hebben we 3 uur en 20 minuten de tijd om over te stappen, dus ruim voldoende.

dag01 04

ESTA aanvraag valideren, nog even tijd om in de winkels te kijken en weer op weg naar ons laatste vliegtuig naar Costa Rica

Over het algemeen ben je wel een hoop tijd kwijt met al die controles, maar goed, dat is voor de veiligheid. De ESTA-formulieren die ik thuis had aangevraagd, moet je hier bevestigen bij een apparaat, waarbij ook een gezichtsscan, foto en vingerafdrukken genomen worden.

De bagage moeten we overigens toch eerst van de band halen en elders weer inchecken. Dus de dame op Schiphol had toch geen gelijk. Gelukkig vertellen ze hier direct dat je dat moet doen.

dag01 03

De toegangsbewijzen om Amerika in te komen zijn uit de printer gerold

Op de luchthaven proberen we alvast de nodige dollars te pinnen voor de eerste dagen. Dat valt echter nog niet mee; slechts bij één bankautomaat lukt het ons om er dollars uit te halen. Daarvoor moeten we dan wel een trucje uithalen. Daar kom ik toevallig achter, omdat ik een keer mijn pas er vroegtijdig uitneem. Dan vraagt ie er weer om, waardoor ik vervolgens wel het pinnen kan afmaken. Bij de andere automaten gebeurt er gewoon niets.

Iets na 17:30 gaat onze laatste vlucht vandaag naar San Jose in Costa Rica. Het is hier nog licht en zo kunnen we mooi de skyline van Miami goed zien, met Miami Beach.

dag01 05

Vanuit het vliegtuig zien we Miami airport, de skyline van Miami en vliegen we al snel boven de wolken

ESTA aanvraag

Nog even over de ESTA-formaliteit, als je die niet hebt ingevuld kom je Amerika niet in, of kom je niet verder dan het vliegveld. Thuis ging het bij de aanvraag bijna fout. Wij waren nog nooit naar Amerika gevlogen; het was de eerste keer buiten Europa trouwens. Maar goed, ik wist natuurlijk lang van te voren dat ik de aanvraag moest doen.

Ik heb het echter niet goed gelezen. Je moet de ESTA 72 uur (3 dagen) van te voren aanvragen, maar op de een of andere manier heb ik altijd gedacht dat ik pas in de laatste 72 uur de aanvraag moest doen. Dus woensdagavond dacht ik: nu kan ik het aanvragen, mooi op tijd (binnen die 72 uur). Maar toen ik naar de site ging waar dat moest schrok ik me rot, was echt even bang dat het allemaal niet ging lukken! Snel even googelen en toen las ik dat het wel moet kunnen. Ik had geen idee hoe lang zo’n goedkeuring zou duren en dat werd me ook nergens duidelijk bij het lezen op internet.

Ik kreeg echter geen mailtjes die sommige anderen wel na de aanvraag ontvingen, maar ik had wel een mailtje met inloggegevens gekregen. Na het inlogen kon ik de aanvragen zien en ze als pdf downloaden en uitprinten. Dat waren wel even 2 spannende onzekere uurtjes, zo vlak voor vertrek. Het zou toch niet zo zijn dat na maanden van voorbereiding het 1,5 dag van te voren niet door kon gaan door zo’n stommiteit omdat ik niet goed gelezen heb!

Costa Rica – San Jose

dag01 06
Nog even bijkomen van de lange reis bij ons Hotel

 Onderweg vliegen we over Cuba heen, en zo’n 3 uur later landen we op het vliegveld van San Jose in Costa Rica. Als we aankomen is het al donker en regent het. Dat is wel apart, het donker worden tijdens het vliegen, bijna van het ene op het andere moment. Als we boven San Jose vliegen zien we nog geen regen en vliegen we nog boven de buien (wolken); aan de grond zie je pas dat het regent.

Rond 18:30 Costa Ricaanse tijd (2 uur vroeger dan Amerika) stappen we uit het vliegtuig. We halen onze koffers op en spoeden ons naar de uitgang. Daar staan allemaal mensen van reisorganisaties met bordjes in de handen om de toeristen op te halen en naar hun overnachtingsplekken te brengen. Voor ons staat er ook iemand klaar die ons welkom heet en met wie we naar Dos Palmas Country Inn rijden. Door het donker en de nattigheid zie je weinig van waar je eigenlijk heengaat. De wegen zijn niet allemaal even best, dat merk je al wel. Zeker als je van de hoofdweg af gaat en de lokale wegen berijdt; daar zit toch hier en daar wel een gat waar je beter niet met je wiel in kunt komen.

Na een half uur komen we bij Dos Palmas aan en worden we door Peter en zijn vrouw en twee stagiaires ontvangen. Ze laten de kamer zien en we krijgen de sleutel. We leggen onze koffers en andere bagage in de kamer en gaan daarna in het restaurantgedeelte zitten.

Hier maken we een praatje met Peter en de stagiaires en spreken we ook gasten van wie de vakantie er alweer op zit en die morgen weer weggaan. Gauw wisselen we nog even wat tips uit.

We krijgen een lekkere warme maaltijd geserveerd waar we door al dat gereis (meer dan 24 uur onderweg), wel erg veel zin in hebben. Het smaakt prima! Na het eten genieten we nog even na met ons eerste biertje uit Costa Rica en gaan daarna lekker naar bed. Want ook daar hebben we behoefte aan, en ook om morgen met frisse energie echt aan de vakantie te beginnen.

Kijk ook vooral bij de fotogalerij van Costa Rica in Google voor mooie grotere foto's: https://goo.gl/photos/nH5Q94CauuZmbtXk9

Dagvideo:

Opstijgen vanaf vliegveld Miami

Copyright © 2018 Reisverslagen Henk de Lange. Alle rechten voorbehouden.