Dag 1: 4 augustus

Van Groningen naar Mielno in Polen (ca. 950 km, 10 uur)

De route gaat van Groningen – Duitse grens – Oldenburg – Bremen – Hannover (E30) – Magdeburg/Potsdam (E30) - Frankfurt (Oder) Poolse grens (E30) – Swiebodzin (E30) - Poznań – Września (E30) – Poznań – vlak voor Września: weg 15 volgen via Gniezno tot vlak voor Strzelno, dan weg 255 volgen naar Pakość (via bord in dorp dan naar Mielno).

Zie de route op Google maps: http://goo.gl/maps/Gf6G8

Op 3 augustus halen we in het begin van de middag het busje op bij de Volkswagen dealer  in Groningen, waar we hem hebben gehuurd. Het is wel een beetje spannend. Na maanden wachten is het dan zo ver, dus vol verwachting stap ik in de auto.  Als ik weg wil rijden slaat die meteen al af, zouden dat de zenuwen zijn? Daarna naar huis gereden en hebben we de auto meteen maar ingepakt, op de waardevolle spullen na natuurlijk, dat zet je niet zo aan de weg.

Op de ochtend van de 4e loopt de wekker al op tijd af. De overige dingen nog in de auto pakken, eten en drinken mee voor 2 dagen ongeveer, want we hebben wel  2 lange reisdagen voor de boeg. Het plan was om 8 uur te vertrekken, het wordt een half uurtje later dus dat valt nog mee.  

De rit verloopt voorspoedig, rijden, rusten en eten, tot aan de Poolse grens weinig oponthoud. Nog een paar kilometers in Polen en dan begint het echt drukker te worden, dit komt ook omdat we van snelweg overgaan naar tweebaanswegen. Er wordt wel een compleet nieuwe vierbaans snelweg aangelegd die tot aan Warschau gaat lopen vanaf de Duitse grens, ook met het oog op EK voetbal 2012, maar ja die is nog niet klaar dus daar hebben we nog even niets aan. De Europese Unie investeert hier heel wat, aan de borden te zien.

christusbeeldpolen02klWat opvalt in Polen is dat het een land van transport is, het barst er van de vrachtwagens, de weg is er vol mee.  Er staan in ieder dorp meerdere tankstations, waar dan ook weer zeer grote parkeerplaatsen zijn die ook weer vol staan met vrachtwagens. Het rijden schiet dus al met al niet meer zo op.

In Swiebodzin zagen we aan de andere kant van het stadje dat gigantische Jezusbeeld staan. Dit is er neergezet als economische impuls om toeristen en pelgrims te lokken. http://en.wikipedia.org/wiki/Christ_the_King_(statue)

Een vreemd fenomeen dat zich meteen voordoet nadat we de grens bij Polen over zijn gekomen, is dat je op vele zandpaden links en rechts van de weg vrouwen ziet staan in minirok, veelal aan het roken en of met een mobieltje aan het spelen. (is in Polen soms ook het rookverbod tot stand gekomen?  :-)

Inmiddels is het al begin van de avond en moeten we nog een stukje rijden tot aan de camping. Op een gegeven moment wordt de weg een stukje breder van twee- naar vierbaansweg. Wel door een plaats heen, zodat ik mooi even wat vrachtwagens kon inhalen die zich inmiddels tot een kleine colonne hadden samengevoegd. Achter mij reed nog een blauwe personenauto en die dacht hetzelfde en volgde mij langs de vrachtwagens. Toen ik er voorbij was weer rechts gaan rijden, en toen ineens gebeurde het. Op de blauwe auto stond ineens een zwaailicht en daarnaast werd de sirene nog even flink aan het loeien gezet en ja hoor #$@ het was een anonieme politieauto, en ik moest aan de kant. Stonden we daar en alle vrachtwagens reden weer lekker voorbij balen :-(

Ik moest met de politieagenten meelopen naar hun auto en achterin gaan zitten, met wat Engels en Duits begreep ik dat we op de video waren opgenomen en dat ik mee moest kijken. Het voelde net of ik in “Blik op de weg”  in Polen zat? En ja inderdaad het bewijs lag er:  ik reed te hard. Wat nu?

Ze wilden me een bekeuring uitschrijven en dat ging me 350 Zloty kosten. (100 Zloty=ca.26 euro). Nu hadden we voor onderweg en 1 overnachting 500 Zloty bij de bank gehaald en een gedeelte zat inmiddels al in de Dieseltank. Ik ben even teruggelopen naar de auto voor overleg en toen terug naar de politieauto, ik moest weer  instappen. Ik zei toen tegen die agenten dat ik niet meer dan 250 Zloty had en of ze daarmee akkoord gingen. Ze overlegden steeds in het Pools en wilden eigenlijk geen bonnetje schrijven. Het kwam er op neer dat ik met 100 Zloty weg kwam, zij geen bonnetje hoefden te schrijven en dus ook geen bon met bijbehorend bedrag hoefden af te geven op het bureau. Je begrijpt wel waar dat geld in verdween. Hadden we meteen met corruptie te maken, maar ja het scheelde mij op dat moment wel 250 Zloty, en wat doe je dan als je maar weinig hebt, dan speel je het spel maar mee. We moesten ook de camping nog betalen tenslotte.

Ruim een half uur later konden we weer op pad; we hoefden nog maar een kilometer of 30. Een paar kilometer verderop zagen we dezelfde auto weer aan de kant staan met een andere, Poolse auto erachter. Er stapte net een man achter uit de politiewagen. Zo, weer snel verdiend denk ik dan. Hoeveel zullen ze er doen op een avond?

kabelbaan01

Een paar kilometer voor de camping zien we ineens een kabelbaan over het vlakke land. Huh, hebben we een bergje of zo over het hoofd gezien? Als we dichterbij komen zien we dat het is om pakken hooi te vervoeren, nog nooit gezien zoiets.
Rond 21:15 uur komen we op de camping aan. Het is al schemerig aan het worden. In het laatste dorp Pakość hebben we het bord gemist en bij de benzinepomp proberen we de weg te vragen, maar niemand kent Engels of Duits. Uiteindelijk is er een vriendelijke Poolse man die er net tankt en ons naar de camping loodst.

Met de Nederlandse campingbaas had ik al contact gehad dat we daar in de avond zouden aankomen. Zijn vrouw bereidt ons nog een lekkere maaltijd en onder het genot van een Poolse halve liter komen we tot rust. De camping Pakosc ziet er prima uit, maar er staan niet zoveel kampeerders meer. Enkele Nederlanders die er ook staan zijn in de kantine aanwezig en hebben leuke verhalen over Moskou en Rusland waar ze geweest zijn. Een van die figuren is wel een beetje een weirdo, zegt soms dezelfde dingen. Ik weet niet of die onder invloed is van het een of ander? Daarna maar snel naar de auto, dak opklappen, slaapzakken tevoorschijn halen en slapen maar.

Copyright © 2018 Reisverslagen Henk de Lange. Alle rechten voorbehouden.