Inleiding

Al jaren lang staat de Extremadura hoog op mijn lijstje om eens te bezoeken. Steeds als ik er weer met mensen over sprak werd de drang alsmaar groter. Verleden jaar in Hongarije heb ik de Grote Trap gemist, terwijl ik daar boswachter Udo uit Utrecht sprak, die zei dat hij daar niet te missen was. Het werd mij wel duidelijk: bij de eerste de beste goede mogelijkheid moet ik er heen.

Toen bekend was dat de kinderen 14 dagen vrij waren in mei en ik Karin zo ver had gekregen dat zij wat diensten om kon zetten, moest ik het op mijn werk nog even regelen. Het ging dit keer om slechts 2 dagen die ik extra vrij moest vragen en dat was gelukkig met wat overleg mogelijk.

kaart-monfragueVan tevoren had ik via internet al een groot aantal verslagen doorgelezen. Daar kwam wel naar voren dat het in die periode over het algemeen goed weer was en dat alle mogelijke soorten met wat geluk wel te zien zouden zijn, dus dat zag er goed uit.

Udo had al tegen mij gezegd: als je er echt heen gaat kan ik je nog wel wat meer informatie geven. Nou daar ben ik hem erg dankbaar voor, hij stuurde me een paar kaarten en nam de moeite om 3 kantjes vol te schrijven bij welke plek je wat zou kunnen zien. Één kaart was een overzicht van het nationale Park Monfragüe, met daarop alle goede plekken om de natuurpracht te bekijken in het park. Deze kaart is onderaan dit verslag te downloaden als PDF.

Daarnaast had ik het boek van Crossbill Guides aangeschaft dat echt ook een aanrader (must) is als je daar heen wilt, staat alles mooi in beschreven, met leuke trips die je kunt doen.

Vertrek

We vertrokken op 1 mei vanaf Schiphol naar Madrid, dit was voor de kinderen en voor mij de eerste keer in het vliegtuig. Na twee stappen in de hal van Schiphol werden we al aangehouden. Finn had namelijk in Budapest verleden jaar een leuke portemonnee in de vorm van een handgranaat gekocht, afijn we stonden meteen op scherp. Dat ding maar in een koffer goed verstopt en gelukkig de scanner sloeg geen alarm. Net voor het instappen nog een tweede "probleempje": ik kwam erachter dat ik mijn rijbewijs en autopapieren nog vrolijk voor het autoraampje had liggen op de parkeerplaats voor lang parkeren, dat was dus even balen. Nou ja een meevaller het vliegen vond ik wel leuk, een bus met vleugels die iets harder gaat. (Lekker nuchter.)

vulkaanVulkaan is IJsland (Eyjafjallajökull)

Nog even ter aanvulling over het vliegen, net is deze periode was de vulkaan is IJsland (Eyjafjallajökull) actief geworden en spoot enorme hoeveelheden as in de atmosfeer, hierdoor waren ook al veel vluchten geannuleerd in heel Europa, zo was de luchthaven van Madrid een paar dagen voor ons vertrek uit Nederland ook nog gesloten, maar gelukkig op onze dag niet meer. Bij het vertrek uit Madrid was het al niet anders, 2 dagen voor ons vertrek was het luchtruim weer open, een paar dagen had het weer dicht gezeten, het vliegtuig was dan ook mutje vol, we moesten zelfs een van onze handbagage koffers met de lopende band meegeven het vliegtuig in.

De eerste dagen zijn we in Madrid gebleven, o.a. het prado museum bezocht en de dierentuin aan de rand van een park (hier vlogen wel veel Bijeneters rond) dat te bereiken was via een kabelbaan vanuit het centrum.

Extremadura

De Extremadura bestaat voor een groot deel uit steppen en dehesa’s. Dehesa’s zijn voornamelijk graslanden met daarin de veel voorkomende karakteristieke verspreid staande steen- en kurkeiken waar in de winter de Kraanvogels op af komen en die in het voorjaar hun bloemenpracht tonen. In de zomer kan het er zeer warm en droog zijn. Nu lopen er vooral schapen, en inmindere mate varkens en koeien rond. Het zijn toch wel veel grote landgoederen die bijna niet vrij toegankelijk zijn. Er lopen ook veel grote honden los rond op die landgoederen, dat viel me wel op. De steppen vind je vooral bij Belén en de vlaktes tussen Trujillo en Cáceres. Bij Almaraz heb je nog enigszins een moerasgebied. Het centrumgedeelte van de Extremadura vormt het nationaal park Monfragüe. Dit park is wel algemeen vrij toegankelijk, bosrijken ook redelijk bergachtig en ruig. Hier doorheen lopen ook de beide rivieren de Río Tajo (Taag) en de Río Tiétar met daarbij aan beide rivieren een gierenrots. Ook de Stadjes Trujillo en Cáceres zijn zeer de moeite waard, met veel monumetale gebouwen van eeuwen geleden, Cáceres staat zelfs op de werelderfgoed van Unesco. De beste tijd om dit gebied te bezoeken isin het voorjaar.

vallei02

Dehesa: bloemrijke graslanden met daarin verspreid de karakteristiek staande steen- en kurkeiken.

Copyright © 2018 Reisverslagen Henk de Lange. Alle rechten voorbehouden.